Onu gördüğüm anda kalbimi birinin sıktığı için nefes alamıyormuşum gibi hissettim. Ağır bi suçluluk duygusuna kapıldığım için kafamı önüme eğdim ve görmemezlikten geldim.
Hiçbir şeyden de haberi yok üstelik. Olması da beklenemez. Kendi kendime kapıldığım bir utanç işte Belirsiz...
Dün gece 3'e kadar konuştuğum kişiye ilk başta anlamsız şeyler söylüyordum. Sonra bir de baktım ki tüm onları aleyhimde kullanmaya başlamış. Nasıl yaptım bu hatayı?!
Söylediği sözlerin tüm ruh halimi değiştirdiğini bilmiyor Belirsiz, bilseydi de umrunda olmazdı belki... Ama o kadar kötü bir histi ki hatalarımın yüzüme çarpılması.
Acıttı.
Üstelik o istese de bu kadar acıtamazdı. Ben yanlışımı anladım ve kendi yüzüme çarptım demeliyim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder