3 Şubat 2011 Perşembe

2

İnsan neden konuşur? Neden susar?
Neden güler? Neden ağlar?
Dünyadaki herkes sussaydı ne olurdu acaba?
Herkes kendi içine dönseydi... Günlerce ağlasaydık. Selam vermeksizin, birbirimizi görmeden yaşasaydık.
Yolda yürüyen herkesin başı öne eğik olsaydı. Yüzler kapalı, gözler yaşlı...
'Belirsiz' ruhlar içerisinde... Lila, turkuaz ve griye boyanmış elbiseler... Her rengin özünde siyah ve beyaz yatmaz mı peki?
Milyarlarca insan... Bembeyaz gelip bembeyaz giden var mı?
Kalplerimiz düşünmeyi kestiğinde nerde olacağız?
İstediğimiz konumda mı?
Tüm istediklerimizi yapmış olacak mıyız?
O gün konuşmaya mı başlayacağız yoksa susmuş mu olacağız?
Boş muyuz?.. Ağlasak kendimize, ona, buna... Kalplerimiz yumuşar aslında?
Dalsak uzuuun uzun... Yazsak sayfalarca...
Uzansak ulaşamayacağımızı bile bile yıldızlara.
Hepsi, herkes, her şey;
Anlam kazanırdı belki...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder