28 Haziran 2011 Salı

5

Bu gün seni okudum Belirsiz. Çok farklı geldi "ben". Hem de epey farklı...
Ne kadar ilginç şeyler düşünüyormuşum.
Bu aralar "Papini" diye bi kitap okuyorum, Sena hediye etti. Kitap intihardan çok kesin ayrıntılarla bahsediyor. Benim için çok farklı bi şey bu. Ve alışmaya başladım biliyor musun? Gerçekten intihar böyle keskin bi şey. Yanlış. Övünülecek bi şeyi de yok!
"çok güzel fotoğraf çekmek istiyorum hem de çok.
yazmak istiyorum hem de çok.
ders çalışmak istiyorum hem de çok."
Tuşlara basmayı çok seviyorum, çıkan sesi bile seviyorum.
Saçlarımı kestirdim, ama depresyon belirtisi değil merak etme.
Hatta İstanbul dan döndüm döneli moralim çok iyi Maşallah. (Bak söyledim ya nazar değer. Sen de Maşallah de.)
İyi bi aile olmam lazım. Aile. Anne. Hayır. Olmayılıyım. hayır...
Ben bi kere arkadaşımın sevgilisinden ayrılmasıyla ilgili şiir yazmıştım.
Sonra onu şarkı yaptım.
Beğendim, kendi kendime söylüyorum hala.
Çalışmam lazım. Gerçekten.
Mark 2

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder